March 1, 2016

January 11, 2016

December 4, 2015

November 9, 2015

October 12, 2015

September 17, 2015

Please reload

Recent Posts

Met zelfvertrouwen eindexamen doen

April 29, 2016

1/9
Please reload

Featured Posts

Vier die Fouten

September 17, 2015

 

De ‘Ik-ben-niet-goed-genoeg’ stem 

Ieder mens heeft ‘m in zijn eigen variant. De stem die zegt dat je niet okay bent zoals je bent.

Niet slim genoeg, niet goed genoeg, niet succesvol genoeg, niet leuk genoeg, kortom een mislukking. Deze stem kan je breken of maken.

Het zorgt immers ook voor de ‘drive’ in de mens, het vuur dat je vooruit doet streven. Dit vuur komt ook in vele varianten: “Ik wil daar alles over te weten komen, ik kan nog beter, dit kan veel beter, ik ga nog liefdevoller zijn…”

Het kan je ook breken en dan fikt het vuur je van binnen op: “zie je wel, ik kan er helemaal niks van of zie je wel, ik ben het niet waard, ik hoor er niet bij, ik ga het nooit snappen…” In gedrag naar buiten toe kan zich dat uiten in haast, ambitie, onzekerheid, arrogantie, stoer doen, leergierigheid, bescheidenheid of kwetsbaarheid.

 

Acceptatie

Waar dit artikel zich op wil focussen is de kwetsbare ofwel bescheiden variant. De kant die toe kan geven dat dingen soms lastig zijn, die accepteert dat je er nog niet bent en die je laat zijn om wie je bent.

Deze variant staat of valt bij acceptatie. Acceptatie van jezelf, van je omgeving en van wat is. Wanneer deze acceptatie actief is, vormt zich een veiligheid waarin je kan groeien en waarbij je jezelf niet meteen hoeft af te branden wanneer iets niet gaat zoals je graag zou willen. Kortom deze acceptatie vormt de basis waardoor kwetsbaarheid of raakbaarheid überhaupt een gedragsoptie wordt. Als er geen basis is van okay zijn met jezelf, schiet je vaak of in jezelf wegcijferen of in jezelf opblazen. Beiden zitten nieuwsgierigheid en durven vragen in de weg. Deze mooie gedragsopties die zorgen voor ontvankelijkheid en open staan voor jezelf en de ander.

Jonge kinderen hebben hier nog niet zoveel moeite mee. Vallen en opstaan. Keer op keer, zonder enig gezichtsverlies. Zij zijn niet bezig met wat anderen van hen denken of vinden. Zij zijn wie ze zijn, in al hun imperfecties en daarom juist perfecties. Waarom raken we dit kwijt? Tja, je raadt het al, de redenen en varianten zijn weer talloos. Je wil graag indruk maken, ergens bij horen, etc.

Het effect van jezelf niet accepteren zoals het nu is, is telkens weer hetzelfde, alleen in zijn of haar eigen variant, en dat is ons imago/masker wat zojuist beschreven is.

Show me your true you

Of je dit nu leest als ouder, docent, jongere of oudere, jouw ervaringsdeskundige, het kind in jou dat jou helemaal accepteert zoals je nu bent, wil graag van de daken schreeuwen dat geen mens aan deze maskerade ontkomt en dat vooral jongeren het zo nodig hebben om te horen dat ze hier niet alleen in staan. In deze zoektocht naar jezelf. Juist door het menselijke gezicht van een ‘autoriteit’ te tonen ontstaat er acceptatie. En deze acceptatie van zichzelf en van de ‘autoriteit’ zorgt op zijn beurt voor de basis die zo nodig is om te mogen leren, te proberen, te vallen en ook weer op te staan. Of dit nu thuis of op school is.  Ook het besef dat achter sommige onmogelijke gedragingen deze structuur ten grondslag ligt, zorgt voor een meer oordeelloze houding die juist bij diegene die het je zo moeilijk maken zo gewenst is.

 

Vier die fouten!

Dit is de reden dat wij bij de Krachtpatsers zo gericht zijn op het ‘vieren van fouten’ en het creëren van veiligheid opdat het menselijke gezicht achter deze maskers tevoorschijn kan komen. Puur doordat de herkenning die volgt ervoor zorgt dat er verbinding ontstaat en het enthousiaste kind in iedereen meer op de voorgrond durft te komen.

 

Please reload

Follow Us